HDPE — polietylen wysokiej gęstości

Sztywny, wytrzymały i odporny na uderzenia, a przede wszystkim odporny chemicznie. Ma naturalnie mleczny, nieprzezroczysty kolor i łatwo go barwić. To podstawowy materiał na kanistry i butelki na chemię, płyny techniczne, AdBlue czy środki dla rolnictwa.

HDPE czy LDPE?

Oba to polietylen, ale LDPE (niskiej gęstości) jest miękki i elastyczny. Robi się z niego głównie folie, worki, torebki i elastyczne butelki do wyciskania. HDPE jest sztywniejszy i lepiej trzyma kształt — dlatego to on, a nie LDPE, jest stosowany na kanistry.

HDPE czy PP?

Polipropylen (PP) jest bardzo podobny chemicznie, ale wytrzymuje wyższe temperatury (dobrze znosi np. mycie w wysokiej temperaturze) i jest sztywniejszy. Często stosuje się go na zakrętki, wieczka, pojemniki i kubki. HDPE jest z kolei bardziej odporny na uderzenia w niskich temperaturach i jest standardem w kanistrach.

HDPE czy PET?

PET jest przezroczysty i błyszczący, dlatego króluje w butelkach na napoje i wodę. Jest jednak mniej odporny na niektóre chemikalia, w tym zasady. Jeśli opakowanie nie musi być przezroczyste, a ma przechowywać chemię, lepszym wyborem jest HDPE.

HDPE czy PVC?

PVC jest stosowany głównie w budownictwie (rury, profile okienne), a w opakowaniach coraz rzadziej, m.in. ze względu na trudniejszy recykling. Na opakowania płynów HDPE jest dziś zdecydowanie popularniejszy.

Porównanie w skrócie

  • Odporność chemiczna: HDPE i PP — bardzo dobra; PET — dobra, ale gorsza wobec zasad.
  • Przezroczystość: PET — tak; HDPE i PP — naturalnie mleczne, półprzezroczyste.
  • Odporność na wysoką temperaturę: najlepsza w PP.
  • Udarność w niskich temperaturach: najlepsza w HDPE.
  • Recykling: HDPE, PP i PET są powszechnie recyklingowane.

Czy HDPE jest bezpieczny?

HDPE jest uważany za jedno z najbezpieczniejszych tworzyw opakowaniowych. Do kontaktu z żywnością dopuszcza się go wtedy, gdy surowiec i wyrób spełniają wymagania przepisów dla materiałów przeznaczonych do kontaktu z żywnością (w UE m.in. rozporządzenia nr 10/2011). Opakowania techniczne, np. na chemię, nie zawsze muszą spełniać te wymogi — przy zastosowaniach spożywczych zawsze warto to potwierdzić u producenta.